REPOST: nang sumaklob ang maitim na ulap

“Ano bang problema’t kanina ka pa walang gana, walang kibo. Nakakapanibago,” pagsusuyo ni Claire.

“Kaya ko ‘to.  Steady ka lang,” bulong ni Mike matapos ang malalim na buntunghininga.

“Putangina! Paano kita matutulungan kung hindi ka magsasalita?”

“Di mo rin maiintindihan.”

Tiim-bagang sinuntok ni Mike ang kanilang kinauupuan. Nabiyak ito’t bumagsak silang dalawa.

Nangingiti si Claire; hindi niya itinuloy ang akmang pagtayo nang makitang nasalampak pa rin si Mike.

“Oo, puta’ng ina ‘ko! Sa pagpuputa niya ako napalaki. Maysakit siya ngayon, cervical cancer, Stage III…

“… At nagputa rin ako… sa boss, para makuha ang promotion last year…

“… Last week, nag-resign si Ma’am Andrea. Akala ko, dahil sa diabetes. Yun pala, komplikasyon dahil HIV+….

“…Kanina ko lang nalaman… Natatakot ako, Claire….”

Napahagulhol si Mike.  Niyakap niya si Claire.

Hindi napigilan ni Claire ang sarili na umiyak.

Hindi niya alam kung paano mapapatahan si Mike.

Hindi niya alam kung paano papatahanin ang sarili.

Published on: July 15, 2011 @16:22

*Repost para sa pagdiriwang ng ika-anim na taon ng pagsusulat ni Gillboard sa blogosperyo.

tsokolate

“Gumising ka na riya’t handa na ang almusal. Hotsilog!” malugod na hikayat ni Marco sa pamangkin.

“Opo,” sagot ni Gilbert na tumagilid lang sa kinahihigaan maski paborito nito ang hotsilog.

“Maysakit ka ba?” lumapit si Marco at pinakiramdaman ang noo ni Gilbert. “Wala ka namang lagnat.”

Hinila ni Gilbert ang kumot hanggang sa kaniyang leeg at namaluktot. Naghinala si Marco na may hindi sinasabi ang binatilyo sa kanya. May tampo siguro.

“Hinatid ko sina George at Sol sa bus terminal kaninang madaling-araw. Hindi ka na namin ginising dahil pagod ka sa school; tsaka may try-outs ka pa mamaya, hindi ba?”

Nagtalukbong si Gilbert .

Marahang niyugyog ni Marco ang balikat ni Gilbert. “Bumangon ka na’t lalamig na ang pagkain.”  Hindi pa rin kumibo si Gilbert.

Bumalik si Marco sa kusina. Muli niyang ininit ang tsokolate sa takuri.